Ah, het LiDAR-lasernavigatiesysteem van de robotstofzuiger, ik had er hoge verwachtingen van!

Het idee dat de S6 Turbo je huis in kaart brengt alsof het een geheime missie is, klonk als muziek in mijn oren. Totdat ik de robot daadwerkelijk aan het werk zag.

De eerste runs verliepen niet helemaal vlekkeloos. Soms leek het alsof de stofzuiger dacht dat er een geheime doorgang was waar die niet was.

Gevolg: hij stootte constant tegen dezelfde muur aan. Dat was wel even frustrerend en had ik niet helemaal verwacht van een apparaat dat zichzelf als ’intelligent’ in de markt zet.

Ik maakte me vooral zorgen toen ons koninklijke apparaat, na het kaarten van de kamer, regelmatig stukken leek te overslaan die duidelijk op de map te zien waren.

Het was een soort katten-en-muisspel tussen de robot en obstakels als lage meubels en muren – hij zag ze op de kaart, maar leek moeite te hebben om ze daadwerkelijk te vermijden.

Het was alsof ik een pathfinder een kompas had gegeven met een magneet erbij. Terwijl het idee van autonome navigatie geweldig is, had ik het gevoel dat de S6 Turbo soms gewoon in de war was over waar die precies was.

Jammer, want met die geweldige zuigkracht en veelzijdige app had ik gehoopt dat de navigatie naadloos zou werken.

Toen ik de robotstofzuiger voor de eerste keer aan het werk zette, was ik vooral benieuwd naar de vuilopname. Er gaat niets boven het gevoel dat een stofzuiger elke laatste kruimel opmerkt.

Met de belofte van 4.000 PA aan zuigkracht, verwachtte ik dat deze huisrobot zelfs het hardnekkigste stof kon tackelen. En ja, op papier was dat indrukwekkend. Maar in de praktijk moest ik toch een paar keren mijn wenkbrauwen fronsen.

De S6 Turbo deed wat kippenwerk op blote vloeren – kruimels, zand, en zelfs de ongrijpbare pluisjes hadden geen schijn van kans.

Maar op laagpolige tapijten begon de bravoure van die hoge zuigkracht een beetje te wankelen. Het grime dat ik met blote oog nauwelijks kon zien, bleef soms ongestoord liggen.

En hoewel pet hair advertising een verkooppunt leek, moest ik het toch nog een keer over een plukje kattenhaar sturen om het eindelijk in de stofbak te zien verdwijnen.

Over het algemeen kon de robot wel een dag van vuil en stof verlichten, maar voor het zwaar vervuilde werk? Nou, laten we zeggen dat ik die overwinningen nog even behoud voor mijn vertrouwde old-school zuiger.

De S6 Turbo beloofde een indrukwekkende batterijduur, en met die 5200 mAh capaciteit mag je dat ook wel verwachten, toch?

In mijn testsessie was die batterij beslist een van de sterkte troeven van de robot. Terwijl veel andere stofzuigers al na een uurtje of anderhalf moeten terugkruipen naar het laadstation, bleef deze rakker nog rustig high-fives geven aan het stof onder de meubels.

Zelfs na twee uur schoonmaken had de Turbo nog steeds de energie van een hyperactieve puppy, klaar om meer vuil en stof te lijf te gaan.

Ik was vooral onder de indruk van hoe consistent de batterij presteerde, zelfs toen de stofzuiger op hogere zuigkracht stond ingesteld.

Die batterij lijkt maar door te gaan, net als de marketing claims waar je misschien wat sceptisch tegenover staat.

En weet je wat nog het mooist was? De stofzuiger keerde zelfstandig terug naar z’n laadstation als die voelde dat er wat extra sap nodig was, om daarna probleemloos verder te gaan waar het stopte.

Een beetje als je smartphone die zichzelf automatisch laadt als je batterij onder de 20% komt, helaas zou dat laatste toch te mooi zijn voor onze gadgets.

Hier scoort de S6 Turbo zonder twijfel een dikke tien op consistentie en uithoudingsvermogen.

Programmeren met de S6 Turbo was een beetje als het instellen van de perfecte playlist – makkelijk, maar soms verrassend uitdagend. Met de bijbehorende smartphone-app vermoedde ik direct dat ik de heerser zou zijn over schoonmaaksessies, zonder ooit de bank te hoeven verlaten.

Dus, ik gooide me vol enthousiasme in het avontuur van het creëren van gepersonaliseerde schoonmaakschema’s. Het leek allemaal zo eenvoudig, tik hier, sleep daar, en voilà – een meesterwerk van een schoonmaakschema!

Nou, behalve het feit dat de connectie met de app af en toe iets stugger was dan ik had gehoopt. Het ’wow, hij luistert naar al mijn commando’s’-gevoel was echt gaaf zodra de robot mijn verzoeken eigenlijk als groene lichten herkende.

Toch merkte ik een beetje gerommel: kaarten opslaan voor verschillende verdiepingen werkte, maar met een lichte frictie, als je begrijpt wat ik bedoel. Een beetje zoals je GPS die vraagt of je het echt zeker weet over die richtingen.

Soms voelde het alsof de robot op een ontdekkingsreis was in z’n eigen wereld, waar inmiddels Google Maps niet het laatste woord had gehad. Al met al kreeg ik het voor elkaar, mijn slimme compagnon z’n schoonmaakrondjes te laten draaien – met wat geduld en vingerwerk op de app veroverde ik mijn stofvrije droom.

Het onderhoudsgemak van de S6 Turbo robotstofzuiger was als een frisse wind in de haren – ontzettend welkom!

Na enkele schoonmaaksessies kwam het moment van de waarheid: het legen van de stofbak en het checken van de borstels en filters. Gelukkig houdt deze robot zich verrassend goed staande.

De stofbak is eenvoudig uit te nemen en te legen, zonder dat je je keuken in een sneeuwbalgevecht van stof verandert. Gewoon een klik en klaar, alsof je de klep van je brievenbus opent voor iets dat je daadwerkelijk verwachtte.

De HEPA-filters spelen hun rol met verve en laten zich gemakkelijk reinigen of vervangen, wat geruststellend is als je nadenkt over die onzichtbare deeltjes die anders in de lucht zouden hangen.

Borstels? Die halen het niet in hun hoofd om zich te hullen in plukken haar of koekkruimels – tenminste, geen problemen die je niet in een handomdraai kunt fixen.

Wat betreft waterbakken voor de dweilfunctie: uitnemen en bijvullen gaat makkelijker dan ooit, al moet je wel precies weten hoeveel water ideaal is, anders loop je met een echt meer gekibbel dan Oppo het raad je aan.

Zo werd het onderhoud van deze stofzuiger een snelle klus, wat fijn is als je net als ik liever Netflixjes kijkt dan techpuzzels oplost.